İçeriğe geç

Rehber · Desenler

Matris bulmacaları neyi ölçer? Akıcı akıl yürütmeye kısa bir rehber

Desen matrisleri, psikolojide en yaygın kullanılan akıl yürütme görevleri arasında. Neyi ölçtükleri, içlerinde hangi kuralların saklandığı, bazılarının neden çok daha zor olduğu ve onlara nasıl yaklaşabileceğin.

IQ Arion Yayın Ekibi3 dk okuma

Üçe üçlük bir şekil ızgarası, son hücresi boş, altında da sekiz olası cevap. Muhtemelen buna benzer bir bulmaca görmüşsündür. Matris bulmacaları, İngiliz psikolog John C. Raven’ın en bilinen sürümü yayımladığı 1930’lardan beri psikolojik araştırmalarda kullanılıyor. Hâlâ akıl yürütmeyi incelemenin en yaygın yolları arasındalar. Peki tam olarak neyi ölçüyorlar?

Akıcı ve kristalize yetenekler

Psikolog Raymond Cattell, 1940’larda iki geniş yetenek türünü birbirinden ayırmaya başladı; kuramı ayrıntılı biçimde 1963 tarihli bir makalede ortaya koydu. Kristalize yetenekler öğrendiklerine dayanır: kelime bilgisi, olgular, tanıdık yöntemler. Akıcı yetenekler ise yeni bir şeyle başa çıkmakla ilgilidir: ilişkileri fark etmek, kurallar oluşturup sınamak ve daha önce karşılaşmadığın problemleri çözmek.

Matris bulmacaları tipik bir akıcı görevdir. Herhangi bir kelimeyi ya da olguyu bilmen gerekmez. İhtiyacın olan her şey resmin içindedir; asıl zorluk, içinde saklı yapıyı bulmaktır.

Bir matrisin içindeki kurallar

1990’da Patricia Carpenter, Marcel Just ve Peter Shell, insanların matris problemlerini nasıl çözdüğüne dair ayrıntılı bir analiz yayımladı. Bulmacaların kendisini, insanların göz hareketlerini ve sesli düşünerek yaptıkları akıl yürütmeyi incelediler; iyi ve daha az iyi çözücüleri simüle eden bilgisayar programları yazdılar.

Bulgularından biri, maddelerin çoğunun küçük bir kural türleri kümesinden kurulduğuydu; analizlerinde bu türlerin sayısı beşti. Basitleştirirsek bunlardan dördü şunlardır:

  • Satırda sabit – bir özellik satır boyunca aynı kalır; örneğin bir satırdaki tüm şekiller üçgendir.
  • İlerleme – bir özellik adım adım değişir; örneğin her hücrede bir nokta daha olur ya da bir şekil her seferinde 90° döner.
  • Üç değerin dağılımı – üç farklı değer her satırda birer kez görünür; küçük bir Sudoku gibi.
  • Şekil toplama ya da çıkarma – üçüncü şekil, ilk ikisi birleştirilerek ya da biri diğerinden çıkarılarak oluşturulur.

Tek bir bulmaca, her biri farklı bir özelliğe (şekil, sayı, dolgu, boyut ya da yön) uygulanan birkaç kuralı birleştirebilir.

Bazı matrisler neden çok daha zor?

Kural türleri basitse bazı bulmacalar neden neredeyse imkânsız gelir? Carpenter ve meslektaşları, zorluğun esas olarak çözücünün aynı anda keşfetmesi ve takip etmesi gereken kural sayısıyla ve şekiller arasındaki eşleşmenin ne kadar soyut olduğuyla arttığını buldu.

Bu, matris akıl yürütmesini çalışma belleğiyle ve araştırmacıların hedef yönetimi adını verdiği şeyle yakından ilişkilendirir: bir problemi alt hedeflere bölmek, bunları tek tek çözmek ve ara sonuçları akılda tutmak. Daha iyi çözücüler temelde farklı yöntemler kullanmıyordu; soyut ilişkileri fark etmekte ve birkaç alt hedefle kısmi çözümü aynı anda akılda tutmakta daha iyiydiler.

Bir matris bulmacasına nasıl yaklaşmalı?

İyi çözücüler hakkında bildiklerimize dayanarak birkaç alışkanlık işe yarar:

  1. Her seferinde tek bir özelliğe bak. Ayrı ayrı sor: Şekle ne oluyor? Sayıya? Dolguya? Yöne?
  2. Önce satırları, sonra sütunları kontrol et. Birçok kural satırlar boyunca ilerler; bazıları ise sütunlar boyunca aşağı iner.
  3. Kuralı kelimelerle anlat. “Her satırda bir boş, bir dolu ve bir çizgili şekil var” gibi bir cümleyi kontrol etmek, belirsiz bir izlenimi kontrol etmekten daha kolaydır.
  4. Seçeneklere bakmadan önce tahmin et. Eksik hücrenin nasıl görünmesi gerektiğine karar ver, sonra onu bul.
  5. Her kuralı doğrula. Yanlış seçenekler genellikle tam olarak bir kural bozularak oluşturulur. Bir seçenek doğru görünüyorsa onu bulduğun her kurala göre kontrol et.

Bu ne anlama gelmiyor?

  • Matrisler zekânın eksiksiz bir ölçüsü değildir. Önemli bir akıl yürütme türünü yakalarlar; ama sözel yeteneği, bilgiyi, yaratıcılığı ya da pratik becerileri yakalamazlar.
  • Kültürden tamamen bağımsız değildirler. Dil gerektirmeseler de soyut şekillere, ızgaralara ve test fikrine aşinalığı varsayarlar. Testi geliştiren psikoloğun oğlu John Raven’ın onlarca yıllık verileri ele aldığı incelemesi, normların kültürel ve toplumsal gruplar arasında nasıl farklılaştığını ve zaman içinde nasıl değiştiğini belgeledi.
  • Puanlar sabit değildir. Bu biçimle pratik yapmak, bu biçimdeki performansı artırır. Ayrıca 20. yüzyılda test puanlarında görülen en büyük kuşaklar arası artışlar (Flynn etkisi) tam da bu tür görevlerde gözlendi; bu da bu tür puanların çevreye ve deneyime ne kadar duyarlı olduğunu gösteriyor.

IQ Arion matrislerini nasıl oluşturuyor?

IQ Arion’daki desen soruları, bir program tarafından yukarıdakilere benzer kural türlerinden üretilir: sabit değerler, ilerlemeler, üç değerin dağılımları ve çizgi ekleme ya da çıkarma. Yanlış seçenekler, doğru cevabın bir kuralı bozularak oluşturulur. Ardından ayrı bir çözücü her seçeneği kurallara göre kontrol eder ve bir soru yalnızca tam olarak bir seçenek uyuyorsa kullanılır.

Matris bulmacalarını anlamanın en iyi yolu birkaçını denemek. Ücretsiz kısa testimizde bunlardan iki tane var: biri daha kolay, biri daha zor.

Kaynaklar

  1. 01Cattell, R. B. (1943). The measurement of adult intelligence. Psychological Bulletin, 40(3), 153–193. doi.org/10.1037/h0059973
  2. 02Cattell, R. B. (1963). Theory of fluid and crystallized intelligence: A critical experiment. Journal of Educational Psychology, 54(1), 1–22. doi.org/10.1037/h0046743
  3. 03Carpenter, P. A., Just, M. A., & Shell, P. (1990). What one intelligence test measures: A theoretical account of the processing in the Raven Progressive Matrices Test. Psychological Review, 97(3), 404–431. doi.org/10.1037/0033-295X.97.3.404
  4. 04Raven, J. (2000). The Raven's Progressive Matrices: Change and stability over culture and time. Cognitive Psychology, 41(1), 1–48. doi.org/10.1006/cogp.1999.0735
  5. 05Flynn, J. R. (1987). Massive IQ gains in 14 nations: What IQ tests really measure. Psychological Bulletin, 101(2), 171–191. doi.org/10.1037/0033-2909.101.2.171

Düzeltmeler ve güncellemeler

  • : Doğruluk kontrolü: Cattell'in akıcı/kristalize ayrımı 1940'lara tarihlendi, Carpenter ve arkadaşlarının beş kural türü tanımladığı belirtildi, daha iyi çözücüleri neyin ayırdığı tamamlandı ve 2000 tarihli Raven incelemesinin, testi geliştirenin oğlu John Raven'a ait olduğu netleştirildi.

Bu yazı hakkında

IQ Arion Yayın Ekibi

Kaynaklar bölümündeki özgün çalışmalardan yapay zekâ desteğiyle araştırılıp yazıldı; her sayı ve iddia bu kaynaklarla karşılaştırıldı.

Editoryal ilkeler
✦Tüm yazılar
Tüm yazılar